Mensen denken bij psychologie en psychotherapie vaak aan denken en gedachten. Dat je gaat praten over je problemen en dat er dan al denkend een oplossing uit voort komt.
Natuurlijk gaat het binnen de psychologie over onze manier van denken, maar het is veel meer dan dat.
Alles wat we in ons leven meemaken en beleven ligt opgeslagen in ons onderbewustzijn (of onbewuste). Al vanaf het moment dat we als embryo groeien in de buik van onze moeder begint de blauwdruk van ervaring. Ook al beginnen onze bewuste ervaringen pas veel later, het onbewuste is al aan het verzamelen.
Ons onbewuste is volledig verbonden met ons lichaam. Elke ervaring die we hebben heeft een fysieke component. Juist omdat een embryo of een baby nog geen bewuste gedachtes heeft, zijn de ervaringen horen, voelen, proeven, ruiken zo belangrijk. Het denken komt pas later.
Tot een jaar of 7 staan we open. Alles wat we horen, zien, voelen proeven, ruiken word zonder filter opgeslagen in het onbewuste met een gevoel van veiligheid en vertrouwen (als het fijne ervaringen zijn) of met een gevoel van onveiligheid en angst (als het onprettige ervaringen zijn).
Vanaf ons 7e a 8ste levensjaar vormt onze cognitie, het denken over. Maar er ontwikkeld dan ook een kritische factor. Alles wat ze hebben geleerd voor ons 7de levensjaar nemen we aan als ‘waarheid’ alles wat daarmee in tegenspraak is word verstoten als ‘past niet binnen onze ervaring van de werkelijkheid’.
Als je als kind vaak te horen hebt gekregen; ik hou van jou, je bent goed zoals je bent, je mag jezelf zijn, je bent lief, mooi enz. dan ontwikkel je een prettig ego. Een zelfbeeld om van te houden. Na het ontstaan van je kritische factor zal je complimenten van andere eerder als waar aannemen en je je goed voelen over jezelf. Kritiek kan je raken, maar niet zo diep, want je bent toch goed zoals je bent.
Maar als je als kind vaak hoorde; nee, je doet het niet goed, je bent stout, gedraag je, zo hoort het niet en je ouders waren vaak boos op je, dan ontwikkel je een heel ander zelfbeeld. Een laag zelfbeeld, waarin je voelt dat je je moet aanpassen om geaccepteerd te worden, dat je niet goed ben zoals je bent. Na het ontstaan van je kritische factor zal je complimenten eerder verwerpen (want van binnen denk je dat je niet goed bent) en kritiek zal je direct voor waarheid aannemen, want dat is in lijn met wat je als kind hebt meegekregen.
Dit is een zeer pijnlijke ontwikkeling, want het brein heeft een aantal specifieke kenmerken van verwerking van informatie. Het kan alleen maar waarnemen wat het zelf geloofd. (Lees meer hierover in Blog: Geloof jij je eigen gedachte?)
Alles wat we hebben meegemaakt, hebben we meegemaakt met alle zintuigen. Jij was daar, je lichaam heeft het gevoeld, je brein heeft de beelden opgeslagen samen met de geur, de smaak, de geluiden en de gevoelens. Als je begeleiding zoekt om te helen, is het daarom belangrijk dat alle elementen van de ervaring worden meegenomen. Het voelende lichaam komt weer in verbinding met het bewustzijn van de psyche. Daar ontstaat de heel wording die verloren is gegaan. (Zie de plaatjes uit blog: Onvervuld verlangen)
Zelfs Plato zei het al 300 jaar voor christus:
“U moet niet proberen een deel te genezen zonder het geheel te behandelen. U moet niet proberen het lichaam te genezen zonder de ziel erbij te betrekken; als u het hoofd en het lichaam gezond wilt maken, moet u beginnen met het genezen van de ziel. Dit laatste is het belangrijkste. Laat niemand u overhalen zijn lichaam te genezen, als hij u niet eerst gevraagd heeft zijn ziel te genezen. De grootste fout die dokters in onze tijd bij de behandeling van het lichaam maken is, dat ze beginnen met de ziel van het lichaam te scheiden.”
Vandaar mijn praktijknaam Zorg voor Lichaam & Psyche. Jij bent van buiten één geheel maar van binnen een verzameling van veel. Alles doet mee.
Stress?
Kijk dit filmpje en je gaat er gezonder mee om!